ปีของการจากลา*
ไม่ได้อัพไดนานมั่กๆ
คงไม่มีใครเข้าแล้วหละมั๊ง เหอๆ
ปีของการจากลา
คิดถึงทุกๆคน
ปีนี้แย่จังเนอะทุกคนทิ้งกันไปหมดเลย
ตั่วกู๋ ลุงที่ดีที่สุด คิดถึง รอยยิ้ม คำแซวขำๆ อาหารอร่อยๆ ครูสอนคีย์บอร์ด รักกู๋นะคะ
บ๋อม น้องสาวปากห้อย คิดถึง เสียงกลองถึงแม้จะดัง แต่ก็อยากฟังถ้าเป็นน้องสาวคนนี้ตี รักบ๋อมนะ
พี่ลูกน้ำ พี่สาวผู้น่ารัก คิดถึง รอยยิ้ม กับหน้าขาวๆ มักจะมากับคำว่า อ่าว น้องเป้ ^^* รักพี่น้ำนะจ๊ะ
พี่นิ้ง พี่สาว{สะใภ้} คิดถึง "น้องเป้" ชอบคำนี้จากปากพี่สาวที่สุดเลยแหละ รักพี่นิ้งน๊า
พี่อ้อม พี่สาวแสนร้าย คิดถึง เสียงทะเลาะ คำกัดจิก แต่เราก็รักกันเนอะ รักพี่อ้อมจัง
พี่ผึ้ง พี่สาวปากห้อย คิดถึง คำแซว ขำๆ ฮาๆ ไปไหนไปกันตลอดเลย อิอิ รักพี่ผึ้งจ้า
พี่ซี พี่สาวแสนสวย คิดถึง คำพูดงง ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่ก็อยากจะฟังอีก รักพี่นันค่ะ
พี่ป๊อบ พี่ห้อยจอมโหด คิดถึง คำบ่น คำใช้ แต่รุนะว่าเป็นห่วง รักพี่ชายสุดๆเลย
ทาโร่ ลูกชายที่รัก คิดถึง เสียงเห่า ของเจ้าหมาน้อยตัวเล็กๆที่มารอหน้าบ้านทุกวัน รักนะเจ้าลูกชาย
และอีกหลายๆคนที่ไม่ได้กล่าวถึง รักเหมือนกันนะคะ
ขอบคุณ ความรักและหวังดีของทุกๆคน ขอบคุณในทุกสิ่งทุกอย่าง ซักวันเราจะได้เจอกัน
และความรู้สึกเหล่านี้จะยังคงเดิม หลานสาว พี่สาว น้องสาว คนนี้จะอยู่ที่เดิม
กับความรู้สึกเดิม และเราจะไม่ลืมกัน สัญญานะ
ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะเปลี่ยนไป
ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะไม่เหมือนเดิม
จะอย่างไรจะยังเป็นคนเดิมถึงแม้ว่าเธอไม่อยู่ตรงนี้
*ยังมีภาพทรงจำเก่าๆ คอยย้ำเตือนความรู้สึก
ให้คิดถึงเธออยู่ทุกที ภาพที่เธอเดินเคียง
กับเสียงหัวเราะที่แสนดี ยังอยู่ในใจฉันคนนี้
แล้วเธอจะได้ยินฉันไหม เสียงหัวใจที่มันร่ำร้อง
ว่าคิดถึงเธอตลอด หลับฝันถึงเธอตลอดไม่เปลี่ยนไป
ฟ้าช่วยบอกกับเธอให้รู้ ชีวิตฉันยกให้เธอทั้งกายและใจ
หากพบกันในโลกใหม่ ฉันไม่ขออะไรแค่ให้เรา ได้รักกันอีกครั้ง
Special To ตั่วกู๋
54 ปีที่ผ่านมา มีผู้ชายอยู่ 1 คนที่ทำหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่มาตลอด
ทั้งหน้าที่ของคนที่เป็นลูก
หน้าที่ของคนที่เป็นพี่ชาย
หน้าที่ของพ่อ
ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยที่ผู้ชายหนึ่งคนต้องรับภาระที่จะต้องดูแลแม่
น้องๆทั้ง8คน ลูกๆหลานๆ มาตลอดชีวิต
ถึงแม้เขา อาจจะไม่ใช่คนที่ดีที่สุด
อาจจะทำหน้าที่ได้ไม่ดีที่สุด
แต่เขา เป็นคนที่รักแม่มากที่สุด
รักน้องๆมากที่สุดรักลูกๆหลานๆและครอบครัวมากที่สุด
มันคงมีสิ่งวิเศษบางอย่าง
ทำให้เราทุกคนในที่นี้ได้รู้จักผู้ชายคนนี้
ผู้ชายคนที่มีความรักที่ยิ่งใหญ่
ผู้ชายที่ห่วงทุกคนมากกว่าห่วงตัวเอง
ผู้ชายที่มีเสียงหัวเราะที่สดใสในยามที่ทุกคนมีความสุข
ผู้ชายที่เป็นกำลังใจในยามที่ทุกคนท้อหรือ เป็นทุกข์
ผู้ชายคนนี้คนที่ได้ชื่อว่า
พี่ชายที่แสนดี
ถึงแม้ในวันนี้ผู้ชายคนนี้เขาไม่ได้อยู่กับเราบนโลกใบนี้แล้ว
แต่มีคนกล่าวไว้ว่า เงินทองที่สร้างไว้ถึงตายไปก็เอาไม่ได้
มีแต่ความดีและความรักเท่านั้น ที่ยังคงอยู่ในใจทุกคนตลอดไป
ฉันไม่เคยเชื่อคำๆนั้นเลย จนกระทั้งวันนี้
แม้ชายคนนี้ได้จากเราไปตลอดกาล
แต่สิ่งหนึ่งที่เขาได้ทิ้งไว้ในใจเราทุกคนนั้นก็คือ
ความรัก และความคิดถึง
ฉันเชื่อว่า ทุกท่านในที่นี้ไม่มีใครไม่รักและคิดถึงชายคนนี้
ถ้าทุกท่านหลับตาก็คงเห็นหน้าชายคนนี้ที่ยิ้มตลอดเวลา
ทั้งในยามที่เขามีความสุข ในยามมีความทุกข์
หรือแม้แต่ยามที่เขาป่วยรอยยิ้มนั้นยังคงปรากฏบนใบหน้าชายคนนี้ตลอดเวลาจนถึงวินาทีสุดท้าย
มาถึงในวันนี้แม้เขาจากเราไปแล้ว
แต่ฉันยังเชื่อว่าชายคนนี้ยังเฝ้ามองทุกคนอยู่ด้วยความเป็นห่วง
เช่นเดียวกัน เราทุกคนยังคงพบชายคนนี้ได้ที่ปลายฟ้า หรือในห้วงเวลาของความฝัน เพราะเพียงแค่กายที่ไกลกันแต่ใจนั้นไม่เคยห่างไกล
บ่อยๆที่เคยยืน คนเดียว ลำพัง ออกมามองฟ้า ที่ดู กว้าง ไกล
ก็อาจจะดูเหมือน ฉัน ไม่มีใคร
สิ่งหนึ่งภายในใจคือเธอ ยังอยู่ อยู่ที่ตรงนี้ ข้างใน หัวใจ
ห่างกันเพียงร่างกาย ไม่ไหวหวั่น ห่างกันแต่ไม่ไกล
* ยังคงมองเห็นเธอ ในแสง เรืองรองที่ขอบฟ้า.
ยังคงมีเสียงเธอ ที่ดัง เข้ามา สู่หัวใจ.
ยังคงได้พบเธอ ในห้วง เวลา แห่งความฝัน.
จะห่างเท่าไรยังพบกัน อยู่ตรง ที่เดิม ที่หัวใจ
ทุกที่มีแต่เธอ
เธอทำให้ฉันนั้น รับรู้ บางอย่าง ว่าในบางครั้ง ถึงเรา แยกกัน
แต่ในใจนั้น ฉัน ไม่เดียวดาย
เธอเติมความรักไว้ ให้ฉันรู้สึก และยังซึมลึก ข้างใน หัวใจ
เมื่ออยากจะพบเธอ เพียงเฝ้ามอง ออกไปยังฟ้าไกล
